گاهي وقتا ولي نه گاهي وقتا نه ، هميشه و همه ، همه و همه ي ماآدما هميشه همين طوريم تا وقتي يه آدم ، يه عزيز يكي يكي ، يكي مثل مادر مثل پدر مثل خواهر يا برادر مون يا حتي همسر يا هر مثل كس ديگه اي كه يه وابستگي باهاش داريم جلوي چشامونه نميبينيمش گاهي هم كه مي بينيمش چيزي جز اذيت براش نيستيم . چرا ما آدما اينجوري هستيم ؟ چرا تازه وقتي اون طرف ، اون پاره ي تن از جلوي چشمون به هر دليلي محو ميشه و ديگه نمي تونيم ببينيمش يا دير به دير ببينيمش تازه مي فهميم كه بايد باز كنيم ، بايد باز كنيم چشمايي رو كه يه عمر بسته بودند ؟ موقعي بسته بودند كه بايد باز مي بودند يا چرا درست وقتي مي فهميم بايد چشممون رو باز كنيم كه ديگه اون نيست تا روي ماهش رو ، چشاي نازش رو و صداقت نگاهش رو ببينيم . چرا تا هست روز تولدش رو يادمون نيست يا اگه يادمونه به روش نمياريم فقط به اين خيال كه " باباخودشم پشيمونه از اومدنش " يا " بابا حوصله داري ها اين چيزا مال خارجياست " چرا ؟ چرا تو باعث نمي شي ، تو باعث نمي شي كه به تولدش افتخار كنه ، به با تو بودن ، به در كنار آدمايي بودن كه حسش مي كنن ؛ وجودش رو ، كارهاشو ، اهدافش رو و خلاصه نگاه با صداقتش رو . چرا اگه مادرته اگه پدرته ، روزش رو بهش تبريك نمي گي ؟فقط به اين خيال كه شايد غرورت جريحه دار بشه يا چرا اگه مي خواي تبريك بگي دنبال گرون ترين كادوها مي ري ؟ چرا يه بوسه با كمال صداقت و محبت به دستاي پر زحمت و چروكيده همين پدر و مادري كه اگه نبودن تو نبودي ، هديه نمي كني ؟ آره آدم ، آره هم نوع من آره انسان و آره اي ني ني كوچولوي تازه بزرگ شده از نظر اطرافيان اما همون ني ني مامان و بابا ي خودت آره ، اونا ازت كادوي گرون ، انگشتر الماس يا حتي يه شاخه گل ياس يا قيمت لباس نمي خوان .اونا ازت محبت صادقانه مي خوان ، محبت در جبران اون محبت ها و حداقل 32 شب ، شب بيداري ها ، جبران 18 ساعت كار به جاي 12 ساعت ، جبران اون توان رفته از دستها و پاهاي بي حالي كه براي تو مي دويدند و براي تو حركت مي كردند تا تو ، تويي كه حالا به خيال خودت بزرگ شدي راحت زندگي كني و راحت بزرگ بشي نه كه بزرگ بشي و آب شدن اونا رو ببيني و بي تفاوت باشي ، بله ني ني جون ، آي آدم كوچولوي بزرگ از اون بالا اون گردنتو بيار پايين خم كن زير پاي مادرتو ببوس و دست گرمشو بگير و بذار توي دست همون بابا ي زحمت كش خودت و يه بوسه جانانه و پر محبت و سوزان از عشق و تواضع بر اين گره هرگز جدانشدني بزن ودر آخر هم قدر ديدن اين گره رو توي خونه بدون و نذار اينم يكي از اونايي باشه كه چشمت روش بسته بود بذار اين يكي حداقل دير نشه ديدنش پس ببينش ، بهش افتخار كن و اين بوسه زدن رو تكرار كن نه سال به سال كه لحظه به لحظه و بدون همه پدر و مادر ها عزيزند چه پدر و مادر تو باشن چه همسرت . روز مادر رو به هر دو مادر عزيزم تبريك مي گم و دو بوسه گرم هديه دو گره گرم مي كنم تا در اين گرما ذوب بشن و ما ني ني هاي بزرگ غرق در اين ذوب آب عشق و ايثار مادرا ن و پدران عزيزم زندگي را با شما و زير سايه شما با پيروزي اي كه نتيجه دعاي خير شماست از پروردگارم خواهانم باشد كه عطا فرمايد .

نيست آسان بازي مادر شدن بازي بگذشتن است از خويشتن